Adana’nın Yüreğir ilçesine bağlı Sinanpaşa Mahallesi’nde bulunan 16 metrekarelik dükkân, yıllardır el emeğiyle sürdürülen bir mesleğe ev sahipliği yapıyor. 64 yaşındaki Cabbar İçen ile 60 yaşındaki kardeşi Ali İçen, çocukluklarından bu yana yaptıkları dericilik mesleğini birlikte devam ettiriyor.
İçen kardeşler, Türkiye’de deriden elle peynir tulumu üreten son dericiler olduklarını ifade ediyor. Küçük dükkânda sürdürülen üretimde görev paylaşımı da yıllardır değişmiyor. Cabbar İçen, kendilerine ulaşan derilerin üzerindeki tüyleri temizleyerek malzemeyi kardeşi Ali’ye teslim ediyor. Ali İçen ise derileri dikkatle dikerek peynir konulabilecek tulumlar haline getiriyor.
Üretim El Emeğiyle Sürdürülüyor
İçen kardeşler, peynir tulumu üretiminde makine kullanmayı da denediklerini ancak istedikleri sonucu alamadıklarını anlatıyor. Cabbar İçen, makineyle yaklaşık 200-300 tulum diktiklerini, ancak daha sonra bazı şikâyetlerle karşılaştıklarını belirtiyor. Bunun üzerine yeniden elle üretime dönen kardeşler, el işçiliğiyle hazırlanan tulumların daha sağlam olduğunu söylüyor.
Cabbar İçen, mesleğin babalarından kaldığını belirterek dericilik serüvenlerini şöyle anlatıyor:
“60 senedir biz devam ettiriyoruz. Önceden biz hazır deri alıp satıyorduk. Sonradan maddi sıkıntılar olunca bu işe döndük. Şükürler olsun ki tutturduk. Ürünlerimizi Avrupa’ya da gönderiyoruz. Talep olduktan sonra Türkiye ve dünyanın her yerine gönderiyoruz. Deriden ceket, çanta gibi ürünler elde edilebiliyor ancak biz burada peynir tulumu dikiyoruz.”
Türkiye’den Avrupa’ya Gönderiliyor
El emeğiyle hazırlanan peynir tulumları, müşterilerin talepleri doğrultusunda Türkiye’nin farklı bölgelerine ve yurt dışına gönderiliyor. Kardeşler, ürünlerini Avrupa’daki bazı ülkelere de ulaştırdıklarını belirtiyor. Cabbar İçen, Türkiye’de ve Adana’da bu işi elle yapan başka bir kişinin bulunmadığını ifade ediyor.
Cabbar İçen, “Peynir tulumu dikmek için makine aldık ancak aynı etkiyi vermedi. 200-300 kadar diktik. Fakat sonrasında bazı şikâyetler geldi. Sonrasında elle dikmeye devam ettik. Öyle olunca daha sağlam oluyor. Türkiye’de şu an bizim gibi elle diken hiç kimse yok. Adana’da bu işi yapan başka kimse de yok” dedi.
Ali İçen de üretimin tamamen el işçiliğine dayandığını vurgulayarak mesleği yaşatmaya çalıştıklarını söylüyor. Kardeşiyle birlikte çalışmaya devam eden Ali İçen, üretim sürecini, “Makinesi var ama biz elle yapıyoruz. Meslek ölmesin diye mecburen biz yapıyoruz. Evde oturacağımıza çalışıyoruz. Burada yıllardan beri peynir derisi üretiyoruz. Türkiye’nin her tarafına gönderiyoruz. Almanya, Fransa ve İtalya’ya da gönderdik. Talep olduğu sürece dünyanın her yerine gönderiyoruz. Kardeşim sabahtan gelip deriyi kesip tüyünü alır, ben de dikerim. Şimdiye kadar kardeşimle ayrılmadık, bundan sonra da ayrılmayız” sözleriyle anlattı.