Mersin’in Mezitli ilçesine bağlı Pelitkoyağı Mahallesi’nde yaşayan 57 yaşındaki çiftçi Naciye Şahin, sosyal medyada paylaştığı köy hayatı videolarının ardından televizyon yarışmasına katıldı. ATV ekranlarında Esra Erol’un sunduğu Var Mısın Yok Musun programında yarışan Şahin, bankanın sunduğu 1 milyon 400 bin liralık teklifi kabul etti.
Şahin, yarışmadan kazandığı parayla öncelikle birikmiş Bağ-Kur borcunu ödeyerek emekli olmayı hedefliyor. Çiftçi kadın, ayrıca yaşadığı evin akan çatısını yaptırmayı, para kalması halinde de çocuklarıyla torunlarına destek olmayı planladığını belirtti.
Köy Yaşamını Videolarla Anlattı
Geçimini Pelitkoyağı Mahallesi’nde çiftçilik yaparak sağlayan Naciye Şahin’in sosyal medya yolculuğu yaklaşık 13 ay önce başladı. Oğlunun desteğiyle video çekmeye başlayan Şahin, bağda, bahçede ve günlük yaşamında yaptığı işleri takipçileriyle paylaşmaya başladı.
Doğal anlatımıyla dikkat çeken Şahin’in farklı sosyal medya platformlarında yayımladığı içerikler kısa sürede ilgi gördü. Köy yaşamını, tarımsal üretimi ve çiftçilik faaliyetlerini anlatan paylaşımları sayesinde yaklaşık 400 bin takipçiye ulaştı.
Şahin, içerik üretmeye başladıkları dönemde oğlunun ne çekeceklerini sorduğunu belirterek, kendi yaşamlarının anlatılmaya değer olduğunu düşündüğünü söyledi. Bu düşüncesini, “E oğlum, bizim hayatımız zaten bir film, köylüyüz, üreticiyiz, çiftçiyiz. Her gün bağda, bahçede ne yapıyorsak onu atalım” sözleriyle anlattı.
Günlük hayatlarını özel bir hazırlık yapmadan görüntülediklerini aktaran Şahin, zaman içinde farklı platformlarda da paylaşım yapmaya karar verdiklerini ifade etti. Şahin, bu süreçteki heyecanını “Hodri meydan, dünya görsün Naciye’yi” sözleriyle dile getirdi.
Çocukluk Hayali Televizyon Ekranında Gerçekleşti
Beş çocuklu bir ailenin en büyüğü olduğunu anlatan Naciye Şahin, köy şartları nedeniyle eğitimine devam edemediğini ve ilkokul mezunu olduğunu söyledi. Çocukluğundan bu yana kamera ve mikrofonlara ilgi duyduğunu belirten Şahin, köylerine televizyon ekipleri ya da yetkililer geldiğinde kameraların karşısına geçmeye çalıştığını anlattı.
Şahin, çocukluk hayalini şu sözlerle ifade etti: “Şimdi ben çocukluğumdan beri hep hayal ediyordum. Okuyamadım, ilkokul mezunuyum. Beş çocuklu bir ailenin en büyüğüyüm. Biz burada köy şartlarında okuyamadık, kaldık öyle. Ama benim içimde duruyordu.”
Kamera karşısına geçme isteğinin yıllar boyunca sürdüğünü belirten Şahin, köye kaymakam, vali veya televizyon ekipleri geldiğinde görünür olmaya çalıştığını söyledi. Şahin, “Köye bir kaymakam gelir, vali gelir, böyle seçim olur, kameralar gelir, ben koşarım kahvenin önüne, kameralar beni görsün, mikrofon uzansın. Kameraya, mikrofona bir merakım vardı” dedi.
Yarışmadan 1 Milyon 400 Bin Lira Kazandı
Sosyal medyada elde ettiği görünürlüğün ardından Var Mısın Yok Musun yarışmasına başvuran Şahin, program ekibinden davet aldı. ATV ekranlarında Esra Erol’un sunduğu yarışmada kamera karşısına geçen Şahin, böylece uzun yıllardır kurduğu televizyon hayalini gerçekleştirdi.
Yarışma sırasında bankanın 1 milyon 400 bin liralık teklifini kabul eden Şahin, programdan aynı miktarda ödülle ayrıldı. Yarışma sürecinin güzel geçtiğini belirten Şahin, “Başardım, çok şükür. İlerleyince de ATV programına başvurdum. Onlar da beni kabul etti, çağırdı, davet etti, gittim. Orada da yarışmam çok güzel geçti” ifadelerini kullandı.
Ödülüyle Önce Borcunu Kapatacak
Naciye Şahin, kazandığı parayı nasıl değerlendireceğini de açıkladı. İlk olarak Bağ-Kur borcunu ödeyip emekli olmayı düşündüğünü söyleyen Şahin, “Benim biraz Bağ-Kur borcum var, ödeyip emekli olmayı düşünüyorum” dedi.
Şahin’in bir diğer hedefi ise evinin çatısını yaptırmak. Çatıda su sızdıran bölümler bulunduğunu belirten çiftçi, “İşte evimin çatısından akan yerler var, bir çatı yaptırmayı düşünüyorum” diye konuştu.
Bağ-Kur borcunu ödedikten ve evinin bakımını yaptırdıktan sonra parasının kalması halinde çocuklarına ve torunlarına destek olmak istediğini belirten Şahin, “Para artarsa oğlanlara, torunlara destek çıkarım. Yani yeter ki para olsun, her yerde kullanılır” ifadelerini kullandı.

