Özel eğitim kurumunda spor koordinatörü olarak çalışan M.A., yöneticilerine yönelik sözleri nedeniyle işini kaybetti. Kurumda düzenlenen ve misafirlerin de katıldığı değerlendirme toplantısında amirlerinin “iş bilmez” ve “yetkisiz” olduğunu söyleyen M.A. hakkında işveren tarafından fesih işlemi uygulandı.
İşveren, fesih bildiriminde çalışanın söz ve davranışlarının kabul edilemez olduğunu belirtti. Bildirimde, işçinin işverenin veya aile üyelerinin şeref ve namusuna dokunacak sözler sarf etmesi ya da davranışlarda bulunması, ayrıca işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunmasının fesih gerekçesi oluşturduğu ifade edildi.
Fesih yazısında ayrıca M.A.’nın çalışma arkadaşlarına yönelik üslubu konusunda daha önce defalarca uyarıldığı, buna rağmen aynı tutumu sürdürdüğü ve bu nedenle iş ilişkisinin devamının beklenemeyeceği belirtildi. Kurum yönetimi, çalışanın özellikle son değerlendirme toplantısında kullandığı ifadelerin işten çıkarma kararında etkili olduğunu bildirdi.
İşe İade Talebiyle Dava Açtı
İş akdinin raporlu olduğu dönemde feshedildiğini belirten M.A., kararın geçersiz sayılması ve işe iadesine hükmedilmesi talebiyle İş Mahkemesi’ne başvurdu. Davacı, işveren tarafından yapılan feshin hukuka aykırı olduğunu savunarak görevine geri dönmek istedi.
Davalı kurum ise M.A.’nın çalışma süresi boyunca diğer çalışanlarla iletişiminde ve kullandığı üslupta sorunlar yaşadığını öne sürdü. Kurum, bu konuda amirleri tarafından kendisinin birçok kez uyarıldığını, ancak uyarılara rağmen tutumunu değiştirmediğini savundu. İşveren, son değerlendirme toplantısında sarf edilen sözlerin de fesih kararını gerekli kıldığını bildirdi.
İş Mahkemesi, M.A. tarafından açılan davayı kabul etti. Mahkeme, davalı işverenin yaptığı feshin geçersiz olduğuna ve davacının işe iadesine karar verdi.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Kaldırdı
Kurum avukatının karara karşı istinaf başvurusu yapması üzerine dosya Bölge Adliye Mahkemesi’nin incelemesine taşındı. BAM, çalışanın yöneticilerine ve mesai arkadaşlarına karşı kullandığı üslubun değerlendirilmesi gerektiğine dikkat çekerek İş Mahkemesi’nin kararını kaldırdı.
Bölge Adliye Mahkemesi kararında, M.A.’nın idari birim amirleri ile kurum yöneticilerinin iş bilmez kişiler olduğunu ve görevlerinde hiçbir yetkinliklerinin bulunmadığını söylediği belirtildi. Mahkeme, bu ifadelerin yöneticiler ve misafirlerin bulunduğu bir etkinlikte, çalışanların önünde dile getirildiğine vurgu yaptı.
Kararda, söz konusu ifadelerin işin yürütülmesine ilişkin bir eleştiri olarak değerlendirilemeyeceği ve eleştiri hakkının sınırlarını aştığı kaydedildi. Mahkeme, ifadelerin kurum yöneticileri ile çalışan arasındaki huzuru bozabilecek nitelikte olduğunu değerlendirdi.
BAM, kullanılan sözlerin işverene haklı nedenle fesih hakkı verecek ağırlıkta olmadığı kanaatine vardı. Ancak objektif koşullar altında işverenden iş ilişkisinin sürdürülmesinin beklenemeyeceğine hükmetti. Bu nedenle feshin geçerli nedene dayandığı sonucuna ulaşan mahkeme, İş Mahkemesi’nin davayı kabul etmesini hatalı buldu.
Bölge Adliye Mahkemesi, davalı vekilinin istinaf nedenlerini yerinde bularak ilk derece mahkemesinin kararını ortadan kaldırdı ve davanın reddine karar verdi. Böylece M.A.’nın işe iade talebi kabul edilmedi.